به قلم بهرنگ قدرتی

روایتی جدید از موسیقی فاخر

نقد و بررسی آلبوم خاطرات گمشده

با صدای فریدون آسرایی

فریدون آسرایی - خاطرات گمشده


  • ·          سلام / ترانه سرا : حسین غیاثی / ملودی : فریدون آسرایی / تنظیم : پاشا یثربی

صدای خاطره انگیز دریا و مرغان دریایی و برخورد موج ها به ساحل و صخره در همان ابتدای قطعه حس و حالی متفاوت تر از آن چیزی که انتظار داشتیم به ما می دهد. آرپژ گیتار نیز با صدای دریا همراه می شود. در ادامه نوای نجیب ویلون بر بستر گیتار بگوش  می رسد. بعد از این جملات خیال انگیز، گیتار قطعه را ادامه می دهد با آرپژی که در دو جمله ی کوتاه در حال تکرار است و این تکرار به زعم من  برای القاء حس خلسه و ایجاد تعلیق در فضایی که بوجود آمده است استفاده شده.

در ادامه خواننده شروع به خواندن می کند:  بگو سرگرم چی بودی... که اینقد ساکت و سردی... که اینجا کاملا فلسفه ی آرپژ گیتار هم  درک می شود. چرا که متن ترانه هم این حالت تعلیق را در خود مستتر دارد. نقطه ی اوج این تعلیق هم  قسمت : تو دنیای منی اما .... به دنیا اعتمادی نیست... گیتار همچنان بر ملودی خود پافشاری می کند و آن را ادامه می دهد. قطعه کاملا ساده و روان پیش می رود تا آنجا که خواننده می خواند: چقد باید بمونم تا یکی مثل تو پیدا شه... که Shaker نیز به آرپژ گیتار اضافه می شود.

همچنان در حالت تعلیق هستیم تا قسمتی که خواننده مجددا با شکل جدیدی می خواند :  تو دنیای منی اما...به دنیا اعتمادی نیست.. که گیتار ملودی جدیدی را می نوازد. البته ملودی گیتار هم کمی دچار سرگردانی است چون معلوم نیست که کلاسیک است یا تم شرقی تری را می نوازد. بعد از جمله ی کوتاه گیتار با یک پاساژ به استقبال قله ی دراماتیک قطعه می رویم جایی که خواننده می خواند : سلام ای ناله ی بارون... سلام ای چشمای گریون...  در این قسمت ریتم و باس هم خواننده را همراهی می کنند. بعد از خواندن این قسمت مجددا به آرپز گیتار رجوع می کنیم که ویلون هم روی آرپژ گیتار نوایی کوتاه را می نوازد. در ادامه قطعه فرود می آید و دیگر صدای آرپژ همیشگی گیتار را نمی شنویم: خواننده در پس زمینه ای از Pad  و Shaker  و صدای Kick  که صدای ضربان قلب را تداعی می کند می خواند: مجددا آرپژ گیتار با ملودی مرموز خود  به قطعه رنگ دیگری می بخشد.

خلاقیت خواننده هم در تکرار بعضی پاره های ترانه در جای خود زیباست مثل همین قسمت که می خواند : یه بی نشونم تو این خزون که دوبار تکرار می کند و در ادامه می خواند : منو از خودت بدون ... و بار دوم را نمی خواند... در ادامه مجددا به قسمت : سلام ای ناله ی بارون... سلام ای چشمای گریون... بر می گردیم که در پس زمینه آواهایی با صدای خود خواننده شنیده می شود که برای متنوع کردن این قسمت بوده است. در انتهای ترانه که خواننده می خواند : هنوزم دوستش دارم... و باز به آرپژ تعلیقی گیتار باز می گردیم  همراه با صدای دریا و مرغان دریایی به کار خود پایان می دهد..

این قطعه به نظر من جزو قطعات خوب این آلبوم و حتی جزو قطعات خوبی که در این چند ساله شنیده ایم است. چرا که  تنظیم کننده ساختار درست و ترکیب بندی خوبی از یک موتیف بدست آورده و بخوبی آن را بسط و گسترش داده است.

 

  • ·          آینه / ترانه سرا :  حبیبه نیک سیرتی / ملودی : فریدون / تنظیم کننده : پاشا یثربی

صدای  پیانوی الکتریک و صدای کُر الکترونیک آغازگر قطعه هستند ملودی در تکرارِِ خود، ریتم را به صورت کرشندو می پذیرد.

وقتی ریتم شکل کامل خود را یافت با یک پاساژ وارد ملودی اصلی می شویم که  همانطور که در جلد سی دی آمده مربوط به یکی از آهنگ های گروه آلمانی شیلر می باشد. ( قابل توجه توجه بعضی از دوستان که بعضا کل یک آهنگ را بهمراه تنظیم آن کپی می کنند و نام خودشان را بعنوان آهنگساز و تنظیم کننده در جلد سی دی درج می کنند! ) ملودی جاندار و با وقار است. ریتم هم روان است و خوب راه می رود. گیتار Mute نیز شکل خاص تری به این جمله داده است. اما در ادامه، ملودیِ خواننده در اندازه ی ملودیِ اورتور نیست : اونکه تو آینه ی منه... شکل منه، منم، ما نیست.... مجددا در ادامه  خواننده با همان ملودی می خواند : یه زندگی یه خاطره ... تو آینه ی دل منه... از این قسمت ملودی کم کار و زیبایی با صدایی ترکیبی از صدای سینت سایزری می شنویم که البته زیبایی آکورد الکترونیک هم مزید بر علت شده و این قسمت را دلنشین تر کرده است. دنباله ی قطعه را خواننده ادامه می دهد:  اون روزا که خودم بود... کوچه پر از ترانه بود... متن ترانه خیال انگیز و رویایی است و ملودی خواننده هم زیباست و خواننده هم خوب و مسلط قطعه را اجرا می کند. در ادامه باز به ملودی شیلر باز می گردیم که این بار صدای گیتار Mute بلندتر از بار قبل است. بعد از ملودی شیلر، ملودی قسمت دوم را می شنویم این بار صداهایی جدیدتر  در  پس زمینه صدای خواننده شنیده می شود: شکل منه، منم ما نیست... با افکتی زیبا به سکوتی محض می رسیم که گلسیاندوی باس مجددا آغازگر ملودی شیلر است. این قطعه بدون ملودی شیلر هم قطعه خوبی بود. بهتر بود بجای استفاده از آن ملودی، ملودیِ جدیدی ساخته می شد. به نظر من این کار از امتیازات این آهنگ کم می کند. در انتها هم گیتار الکتریک شکل جدیدتری از ملودی را می نوازد و به قطعه پایان می بخشد.

 

  • ·          گل عاشق / ترانه سرا : میترا روحانی / ملودی : فریدون آسرایی / تنظیم کننده : پاشا یثربی

قطعه با تمی اسپانیولی و با صدای ساز گیتار آغاز می شود. پس از اورتوری زیبا خودِ گیتار آغازگر ملودیِ قطعه ی اصلی است که ریتمی اسپانیولی نیز ملودی را همراهی می کند. خواننده می خواند : گل لاله گل عاشق... گل نازکتر از پونه... کماکان قطعه با ریتم اولیه ادامه دارد و خواننده  جمله ی گل لاله را دوباره تکرار می کند این بار  با فاصله سوم ِ خود. و باز گیتار ملودی قطعه را می نوازد و سپس با پاساژ تیمباله وارد قسمت بعدی خواندن می شویم:  فقط یک ذره شو از عشق تا من دنیا بشم دنیا.... باز در اینجا ریتم حالت سابق خود را دارد. تنها نکته تنوع این قسمت جوابی است که گیتار به صدای خواننده می دهد. دوباره ترجیع بند را می شنویم: گل لاله ... و در ادامه ملودی ابتدایی گیتار را می شنویم. و سپس خواننده می خواند : نیا ... روزی که دیر باشه...

در این قسمت صدای کمانچه را می شنویم که بجای گیتار به صدای خواننده جواب می دهد. انتخاب کمانچه به لحاظ منطقی کار درستی بود ولی به لحاظ صدادهی ترکیب خوبی در آن شلوغیِ ریتم بهمراه گیتار را به شنونده منتقل نمی کرد. شاید سه تار ترکیب بهتری را ایجاد می کرد و احساس مستتر در متن ترانه را نیز پوشش می داد. در انتها هم مجددا قطعه با ترجیع بند به کار خود پایان می دهد.

  • ·          تو آرومی / ترانه سرا :  سروش دادخواه / ملودی: فریدون /  تنظیم کننده : پاشا یثربی

قطعه با ملودی گیتار آغاز می شود استرینگ هم در جاهایی، آکسان روی ملودی گیتار گذاشته است. در ادامه گیتار آکوستیک نیز آکورد ها را می نوازد. و گیتار باس و ریتم نیز به همراهی قطعه می آید و قطعه شکل کامل خود را پیدا می کند. خواننده می خواند : تو آرومی ... تو دریایی... صدای گیتار باس زنده هم قطعه را گرم تر کرده است. خواننده که قسمت خود را تمام می کند ناگهان ملودی عجیب و غیر قابل پیش بینی را می شنویم که توسط گروه کر مردان خوانده می شود و ما را به حال و هوای موسیقی های آمریکای لاتین می برد که اصلا سنخیتی با حس کلی قطعه ندارد. مجددا خواننده می خواند : چه جوری شو نمی دونم ... ولی بامن مدارا کن... کماکان چیزی از عناصر موسیقی زیاد و کم نمی شود و قطعه به مانند قبل پیش می رود. فقط در انتها خواننده می خواند : چجوری شو نمی دونم.... ریتم کوبه ای و استرینگ بجای ریتم قبلی حضور پیدا می کند و در ادامه هم باز همان ملودی کر مردان را می شنویم. پس از این قسمت مجددا به ابتدای قطعه باز می گردیم که ملودی گیتار نواخته میشود و مجددا خواننده می خواند : تو آرومی... تو دریایی... و باز پایان بخش قطعه همان ملودی کر مردان است که بهیچ وجه به قطعه نچسبیده بود. ترانه ی این قطعه لیاقت تنظیم بهتری را داشت.

 

 

  • ·          مسافر / ترانه سرا : حسین غیاثی / ملودی : احسان خلقی / تنظیم کننده : پاشا یثربی

نوای زیبای ساکسیفون آغازگر قطعه است. Pad   هم در پس زمینه شنیده می شود. در تکرارِ جمله ی ساکسیفون با یک پاساژ ریتم و باس  هم به قطعه اضافه می شود. و همچنین هارمونی های زیبایی هم توسط ساکسیفون نواخته می شود. پس از این اورتور کوتاه خواننده در سکوت می خواند : امشب دلم پره... و سپس با یک پاساژ و کرشندوی کّر مجددا می خواند : امشب مسافری.... و  این آکسان در جمله ی بعدی هم رعایت می شود. ریتم خیلی حرکت خوبی دارد. باس هم بخوبی همراه با ریتم می نوازد و خوب در ریتم پیچیده است. بعد از خواننده مجددا ملودی ساکسیفون شکل زیبایی به قطعه می دهد. سپس خواننده می خواند: می ترسم از همه.. از این شبای سرد... این بار ساکسیفون به خواننده جواب می دهد و تنوع خوبی دراین قسمت ایجاد شده است. در ادامه گیتار الکتریک بجای ساکسیفون نقش پاسخگویی به خواننده را بعهده می گیرد. در این قسمت خواننده می خواند : ما عاشق همیم... ما می رسیم بهم... گروه کر هم با فواصل زیبایی خواننده را پشتیبانی می کنند. در ادامه موسیقی فرود می آید و خواننده می خواند : من عاشقت  شدم...  و با تکرار و همنوایی ساکسیفون روی این قسمت تاکید بیشتری می شود و البته هم کاملا بجا و درست بود. چرا که فهوای کلی متن ترانه نیز همین یک جمله است و تنظیم کننده هم هوشمندانه در ادامه با ترکیب گیتار الکتریک و گروه کر این جمله را هم به زبان موسیقی و هم به زبان کلام تکرار می کنند. ریتم هم ریتمِ خوبی است و اصلا حس تکرار به شنونده نمی دهد. متن ترانه ساده و روان و زیباست و ملودی هم کاملا به زیبایی ترانه هست.به نظر من این قطعه هم جزو قطعات خوب این آلبوم بود.

 

  • ·          طاقت بیار / ترانه سرا : حسین غیاثی / ملودی : فریدون / تنظیم کننده : پاشا یثربی

صدای زیبای سنتور بهمراه صدای Pad  و  Arpeggiator نویدبخش یک قطعه تلفیقی هستند. در ادامه خواننده ملودی سنتور را با هجای " لا " می خواند. در ادامه مجددا خواننده با همان ملودی می خواند :  طاقت بیار... طاقت بیار... تو این روزای انتظار... کم کم ریتم حضور خود را در قطعه بیشتر و بیشتر می کند. تا اینکه ریتم شکل کامل خود را پیدا می کند. پس از خواننده با یک پاساژ کوتاه  گروه کر بجای خواننده می خوانند: طاقت بیار... و خواننده جواب می دهد. و مجددا در تکرار گروه کر و خواننده همان هجای " لا " را می خوانند. این تنوعی که در تکرار جملات بکار رفته به جذابیت کار افزوده است. سپس موسیقی فرود می آید و خواننده در میان صدای پیانو و  آرپجیاتور می خواند: زمزمه ی رسیدن... پشت سکوت جاده ها...  در حین خواندن این قسمت مجددا ریتم با همان شکل کرشندو حضور خود را در قطعه کاملتر می کند. در ادامه به نقطه ی اوج کار می رسیم که خواننده می خواند: نگو شکستی... نگو بریدی... منم مث تو دلم گرفته... که کاملا با محتوای متن هم همخوانی دارد. جایی است که ترانه سرا از مخاطبش خواسته که به اصطلاح کم نیاورد .... در ادامه بازهم ترجیع بند: طاقت بیار  را می شنویم... البته صدای افکتی را حین تبدیل شدن به ترجیع بند می شنویم که شاید تحولی که در متن ترانه خواسته شده را به نحوی قابل شنیدن نموده است. در انتها هم مجددا ملودی زیبای سنتور را می شنویم. البته به نظر من  بهتر بود سنتور را در اواسط قطعه هم می شنیدیم.

 

  • ·          کشف تو / ترانه سرا : امیر مسعود هفت لنگ / ملودی : پاشا یثربی / تنظیم کننده : پاشا یثربی

آرپژ ملودیک گیتار اکوستیک قطعه را آغاز می کند. در ادامه ریتم  و استرینگ زیبایی هم به گیتار اضافه می شود. بعد از این اورتور کوتاه موسیقی سکوت می کند. و خواننده می خواند: کشف تو سخته خوشگلم...آره این اعترافه... در ادامه ریتم مجددا مثل الگوی قبل به صدای خواننده اضافه می شود. قطعه آرامش خاصی دارد مجددا همان جمله ی ملودیک را با متنی جدید می شنویم: جادوی چشمای تو و این دل و خالی می کنه... سپس بلافاصله به ترجیع بند می رسیم : دستای گرمتو بده بانوی عاشق سفر... در این قسمت صدای کر زنانه به حس متن هم کمک کرده است. بعد از ترجیع بند ملودی گیتار را می شنویم که با همراهی استرینگ نواخته می شود و در ادامه هم پیانو جملات را پایان می دهد. پس از سکوت و افکتی زیبا وارد قله دراماتیک قطعه می شنویم که در این قسمت خواننده می خواند : خندیدن چشمای تو یه موج انفجاره.... حالا ریتم کوبش بیشتری پیدا کرده است و پیانو هم که قبلا معرفی شده حضور فعال تری را در قطعه دارد. این قسمت دو بار تکرار می شود. در انتها هم خواننده با سوال: چرا تو بهترینی؟... کار خود را پایان می بخشد و باز به ملودی ابتدای قطعه باز می گردیم که این بار استرینگ و ریتم و پیانو هم او را تا پایان همراهی می کنند. ترانه ی این کار زیباست. ولی میکس این قطعه و تقریبا همه ی قطعات خیلی ضعیف انجام گرفته مخصوصا در جاهایی که تعداد تراک ها بالاتر می رود خیلی از صداها را ازدست می دهیم! البته به نظر من این قطعه هم جزو قطعات خوب این آلبوم بود.

 

  • ·          بی تو / ترانه سرا:  عبدالجبار کاکائی /  ملودی : فریدون / تنظیم کننده : پاشا یثربی

جمله ای خلسه آور که با زبان گیتار الکتریک نواخته می شود آغازگر این قطعه است. لازم است از هنرنمایی مسعود همایونی هم یادی کنم که صدای سازش هر قطعه ای را بالاتر می برد. در تکرار این جمله ریتم و باس و آکوردها هم گیتار الکتریک را  همراهی می کنند. بعد از اورتور خواننده می خواند : من همینم بی تو ... سایه ای سردرگم... که البته جمله ی من همینم خیلی وضوح ندارد و در ادامه متوجه می شویم که منظور : من همینم بوده است... ریتم همچنان در شکل تکاملی خود  بهمراه خواننده حضور دارد و گهگاهی صدای آرپژ های الکترونیک و  پیانو حضوری کمرنگ در لابلای صدای خواننده دارند. در بخش آخر خواننده خلاقیت جالبی بخرج می دهد و انتهای جمله ی خود را با تحریری سنتی پایان می دهد و  طنین صدایش روی ملودی ابتدایی قطعه که کاملا غربی است  تلفیقی زیبا ایجاد نموده است. بعد از پایان ملودی مجددا خواننده به ملودی ابتدایی بر می گردد و می خواند : من همینم بی تو ... آرزویی ناچار... در ادامه خواننده تحریر زیبایی اجرا می کند روی کلمه "گمنام" که با طنین زیبایی که روی آن گذاشته شده حس خوبی به شنونده می دهد. البته در این قسمت به نظر می رسد که عناصر تنظیم کفایت نمی کند و چیزهایی کم است. شاید استفاده از کر بشکل محو و ناپیدا این قسمت را کمی متنوع تر می کرد.

 

  • ·          خداحافظ نگو / ترانه سرا : حسین غیاثی  / ملودی : فریدون / تنظیم کننده : پاشا یثربی

قطعه با اصواتی مبهم  و انتزاعی و  با شکلی ریتمیک  شنیده می شوند در پس زمینه Pad  هم حضور دارد. گیتار الکتریک جمله ی خود را آغاز می کند و بعد از چند کلمه ی ملودیک ریتم هم به گیتار اضافه می شود و شکل واضحتری از قطعه را می شنویم بعد از گیتار الکتریک، حالا نوبت گیتار کلاسیک است که جمله موسیقایی را ادامه دهد. پس از پایان یافتن این اورتور خوشرنگ، در سکوتی کوتاه خواننده شروع به خواندن می کند : خداحافظ نگو وقتی...هنوز درگیر چشماتم....بعداز خواندنِ خواننده مجددا گیتار کلاسیک ملودی جدید و زیبایی را می نوازد که گیتار الکتریک Mute آکورد می نوازد و در جمله ی بعدی این بار ادامه ی کار را گیتار الکتریک بعهده می گیرد. لازم بذکر است همینجا در باره ی الگوی های قرینه و معکوسی که در تنظیم استفاده شده اشاره کنم. این الگوهادر عین حفظ وحدت موضوعی و شکلی در تنظیم، باعث تنوع قطعه هم می شوند که این نکته در نوعِ خوانش هم رعایت شده است. در ادامه خواننده می خواند: شبی که کوله بارت رو ... میون گریه می بستی... در اینجا گیتار Mute هم در آکومپانیمنت تنوع و تحرک ایجاد کرده است. مجددا با سکوتی کوتاه خواننده می خواند : چرا حالت پریشونه... چرا مایوس و دلسردی... در ادامه و در فضایی ماورائی ساز دودوک را ( سمپل ) می شنویم که ملودی حزینی را می نوازد که شنونده را از فضای ریتمیک خارج کند. و سپس خواننده با ریتم می خواند: تو یادت رفته اون روزا... یکی تنها کَست می شد ...در آخر هم باز به شکل خلاقانه ای متن ترانه ی ابتدا را با حذف کلمه ی " وقتی " می خواند: خداحافظ نگو.... هنوز درگیر چشماتم... که نشان از قطعیت خواننده در عشق خود دارد.

این قطعه هم جزو قطعات خوب این آلبوم بود. هر چند که قبلا نسخه ی دیگری از این قطعه را شنیده بودیم که من شخصا نسخه ی قبلی را بیشتر می پسندیدم.

 

  • ·          رویا  / ترانه سرا : محمد صالح اعلاء / ملودی : فریدون / تنظیم کننده : پاشا یثربی

بازهم گیتار آکوستیک و  آرپژ ملودیِ کوتاه ولی زیبا که ساختمان کلی قطعه را در بر می گیرد. با پاساژ زیبایی ساز کوزه و گیتار الکتریک Mute نیز بهمراهی قطعه می آیند. بعداز اورتور خواننده می خواند : تویه دستم جنگل... تو یه دستم دریا... ترکیب ریتمیک جدید و مدرنی می شنویم در انتهای بخش خواندن هم صدای کر در جواب کلمه ی : چکه چکه ... مهتاب... زیبایی خاصی به قطعه داده است. در ادامه ملودی را می شنویم که گیتار بر شیرینی هایش افزوده است. کما اینکه خواننده هنوز قطعه را رها نکرده و با آوایی خاص روی ملودی گیتار هم حضور دارد که به نوعی با همان صدای کر که اشاره شد قرینگی پیدا کند. مجددا خواننده می خواند : از بلندی ... از سقف ... می زنه با من حرف... آکومپانیمنت خلوت، ولی درست است. گیتار و باس و کوزه و ریتم همه ی آن چیزی را که این قطعه احتیاج دارد با بهمراه حضور کمرنگ ترِ کر و کمانچه به شنونده داده است. در ادامه ملودی کمانچه را می شنویم که برخلاف قطعه ی " گل عاشق "  اینجا ترکیب بهتری از کمانچه و ارکستر را می شنویم. پس از هنرنمایی کمانچه مجددا به ابتدای قطعه بر می گردیم که خواننده می خواند:  تو یه دستم جنگل ... تو یه دستم دریا.... در ضمن لازم بذکر است که فواصل زیبایی روی صدای خواننده اعمال شده است که جزو نقاط قوت این قطعه است. در انتها هم قطعه با همان تکنوازی کمانچه به اضافه ی آواز خواننده  به اتمام می رسد در حالیکه ریتم هنوز به اندازه ی کمانچه حضورش در قطعه کم رنگ نشده است.

 

  • ·          خاطرات گمشده / ترانه سرا : سید عباس سجادی / ملودی : فریدون / تنظیم کننده : پاشا یثربی

صدای وهم آلودPad  و سازی کوبه ای که هر از گاهی نواخته می شود بیانگر فضایی انتزاعی ابتدای قطعه است. در ادامه گیتار الکتریک هنرنمایی خود را آغاز می کند که ما را به یاد آثار ماندگار اریک کلاپتون می اندازد. بعد از این اورتور زیبا و در فضایی تعلیقی، موسیقی ریتم قابل درکی بخود می گیرد و همانجاست که خواننده آغاز می کند : آن چشمها هنوز رهایم نمی کنند... فکری به حال دغدغه هایم نمی کنند... آرپجیاتور و آکورد الکترونیک بهمراه گیتار آکوستیک وریتمی که در بازه ی صوتی میانی قرار دارد ( Mid Ferequency )  خواننده را همراهی می کنند. ریتم کاملا حالتی تکراری دارد ولی خسته کننده نیست. در این میان پیانو هم کلماتی کوتاه را هجا می کنند. در ادامه خلاقیت جالبی را بین صدای خواننده و گیتار الکتریک می شنویم که وقتی خواننده در انتهای قسمت مربوط به خود می خواند : آ....  گیتار الکتریک هم ملودی این هجا را در جواب می نوازد. پس از این قسمت نوبت خودِ گیتار الکتریک است که ملودی زیبایی را بنوازد و این جمله را دوبار تکرار می کند که بنظر من بهتر بود فقط جمله ی دوم را می شنیدیم چرا که مدت زمان این قطعه کمی زیاد است  و با این کار می شد کمی زمان کار را کوتاهتر کرد. در این قسمت باس نیز حضور پر رنگ تری در قطعه دارد. پس از ملودی گیتار الکتریک به قله ی دراماتیک قطعه  می رسیم که خواننده می خواند : من زخمی هزار  زبان تغرلم... آن دستهای گرم دوایم نمی کند... در لابلای صدای خواننده باز صدای کمانچه است که ترکیب زیبایی را ایجاد کرده است. در انتها هم  مجددا خواننده می خواند : آن چشمها هنوز رهایم نمی کنند... پاسخ مرموز پیانو به این بیت نیز در نوع خود جذاب است. پس از پایان این قسمت این بار نوبت کمانچه است که قطعه ای آوازی را روی سیکل اکوردهای قطعه بنوازد. در این قسمت برعکس قطعه ی قبلی این بار موسیقی به اتمام می رسد و کمانچه به تنهایی به انتها می رساند.

 

... و نکات پایانی

خاطرات گمشده زمانی منتشر شد که همه فریدون آسرایی را با ترانه ی  : آهای خوشگل عاشق می شناختند. آلبوم های بعدی او به ترتیب : از تو دوم... بود که اصولا ساختاری مجزا از کار قبلی او داشت و ماهیت این طور کارها هم به شکلی نیست که بر سر زبانها بیفتد. پس از آن آلبوم ریمیکس بود که بازهم تجربه ی اثرگذاری نبود. اما آلبوم خاطرات گمشده در عین اینکه ساختاری متفاوت از هر سه آلبوم قبلی فریدون دارد که در ایران منتشر کرده است، بلکه یک گام به جلوتر رفته و ذائقه ی دوستداران موسیقی را تغییر داده است. دیگر حالا می توان فریدون آسرایی را علاوه بر آهای خوشگل عاشق با قطعات : سلام و خاطرات گمشده و کشف تو و ... دیگر قطعات این آلبوم شناخت. آلبومی که محترمانه به مخاطبش می نگرد و قطعا چیزی جز احترام دریافت نمی کند.

آلبوم خاطرات گمشده به نظر من یکی از بهترین آلبوم های تولید شده در سالهای اخیر است. این آلبوم را می توان در ژانر موسیقی پاپ طبقه بندی نکرد. به اعتقاد من ویژگی های بیشتر و بهتری از موسیقی پاپ را می توان در این اثر پیدا کرد که همین باعث  متفاوت بودن آن با سایر آلبوم هاست. شاید بتوان این آلبوم را در سبک New Age طبقه بندی کرد . تلفیق های کاملا نامتجانس که در قطعات این آلبوم مشاهده شد را کمتر در آلبوم های پاپ می توان مشاهده کرد. ترکیب های کاملا جدید در استفاده از اصوات الکترونیک و آرپجیاتور ها نشان از نگاه متفاوت فریدون و پاشا یثربی به موسیقی است. ملودی هایی و آکوردهایی که بارها تکرار می شوند و حس تعلیق را به شنونده منتقل می کنند نیز نشانی بر این مدعاست.

از نقاط ضعف کلی این آلبوم  نیز می توان به میکس آن اشاره کرده که صداها در مجموع به شکلی کدر به گوش شنونده می رسند.  البته یک بخش از این نارسایی به تنظیم نیز باز می گردد که کمتر از صداهای محدوده ی  High Ferequnceاستفاده کرده است. نکته دوم هم احساس تمرکز تمام صداها بر مرکز است و از قابلیت های  Panning کمتر یا اصلا استفاده نشده است.

استفاده از ساز سنتور و کمانچه و آواز سنتی در کنار بداهه نوازی های گیتار الکتریک ترکیب های جدید قابل تاملی پدید آورده است که نشان از یک خط فکری جدید با اتکاء به دانش در دو حوزه ی موسیقی سنتی و مدرن است. البته در جایی عدم حضور سه تار نیز احساس می شد.

در پایان به فریدون آسرایی و پاشا یثربی باید تبریک گفت بخاطر خلاقیت در تولید مجموعه ای جدید که می تواند راه جدیدی را در موسیقی ما باز کند تا آهنگسازان و تنظیم کنندگان ما بجای سراغ ریتم های تکراری، فضاهای محدود و صداهای لو رفته تر، بدنبال ایجاد شکل های جدیدی از موسیقی هم باشند. آلبوم خاطرات گمشده نمادی از تعهد و مسوولیتی که هنرمند در قبال هنرش و نه مردمش دارد! نکته ای که بسیاری از دوستان مدتهاست پس از اقبال عمومی مردم ، به فراموشی سپرده اند.

به احترام آلبوم محترمانه ی خاطرات گمشده و فریدون آسرایی کلاه از سر بر می داریم.

به نظر من قطعات سلام  / کشف تو / مسافر / خداحافظ نگو / رویا  و خاطرات گمشده  از قطعات خوب این آلبوم بودند