برای داستان نویسی اجزا و مصالح مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد که نقص یا نبود هر کدام از آنها مانع نگارش یک داستان جذاب و روان می شود.

با مرور فایل های ذخیره شده روی هاردم، به نوشته زیر رسیدم که متاسفانه منبع و ماخذی نداشت، اما به خوبی عناصر تشکیل دهنده پیکره‌ی یک داستان داستان را ذکر کرده و توضیح داده است:

«شروع» حس غریب و بدیعی است. حس تولد و آغاز. حس تغییر و تحول و سفر از «حال» به «آینده».

برای همین است که همواره با هر شروعی، حسی مانند دلهره‌ی قبل از امتحان، ته دل‌مان سرک می‌کشد و سئوال‌هایی را گوشه‌ی ذهن‌مان می‌نشاند و باغ «چرا» و «چگونه» می‌رویاند.

اما «سلام»، کوتاه‌ترین و بهترین شروعی است که دل را قرص می‌کند.

پس دوباره و سه باره و صدباره؛ سلام می‌کنم به تک تک شما دوستان گرامی.