نقد موسیقی

  • تیمارستان / ترانه سرا : مهدی ایوبی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : میلاد عدل

قطعه با ریتمی سرخوش و شادمان حال و هوای Rock -  Blues  و نوای گیتار الکتریک  کاملا انطباق خود را با نامِ آهنگ ایجاد می کند. گلیساندو های ملودی گیتار  با آکسان های ریتم حس خوبی را به شنونده انتقال می دهد و حالا منتظر شنیدن صدای خواننده هستیم. تو تیمارستان عشقت... واژه هامو بستری کن... حال ریتم کم کار تر شده و گیتار باس موتیفی تکراری  می نوازد. و با یک پاساژ سریع به ترجیع بند قطعه می رسیم که خواننده می خواند:  مگه عیبی داره از تو حرف زدن با گل و گلدون.... در این قسمت باید توجه بیشتری به تنظیم شود که با هوشمندی بلوک های مختلفی را ایجاد کرده است که هیچکدام شبیه هم نیستند ولی وحدت موضوعی که همان قطعه است را حفظ کرده اند. ضربه های Slap باس نیز در ادامه ترجیع بند به شکل زیبایی استفاده شده است. پس از ترجیع بند مجددا شکست ریتمیک داریم که بخش اول قطعه را به اتمام می رساند. در ادامه صدای خواننده را بصورت برعکس می شنویم و اورتوری جدید شروع می شود که باس محوریت آن را بعهده دارد. شاید تنظیم کننده خواسته به این وسیله تصویری از خواب خود را به شنونده انتقال دهد. این قسمت فضایی خلسه آور نیز دارد. در ادامه صدای Organ  نیز به آشفتگی خواب اضافه می کند. در ادامه نیز مجددا تکرار آهنگ را از ابتدا داریم. از اشکالات این اهنگ زمان زیاد آن است که بنظر من می بایست  حداقل دو دقیقه از از زمان فعلی کمتر می بود.

  

  • بانوی من / ترانه سرا : داود مردانی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

از دور صدای گیتار و آرپژ بهمراه استرینگ را می شنویم بعد از  اتمام جمله با یک پاساژ ریتم هم وارد قطعه می شود و همزمان خواننده هم شروع  به خواندن می کند:  بانوی من امشب ترانه سازی کن... با این شب وحشی دوباره بازی کن....  گیتار Wah نیز آکورد های را به زیبایی پشتیبانی می کند. پس از یک سیکل 16 میزانی مجددا همین ملودی رو با متن جدید تری می شنویم و سپس قطعه بداهه ای از گیتار الکتریک می شنویم و سپس به قسمت اول آهنگ باز می گردیم. در این قطعه از عنصر تکرار زیاد استفاده شده است. در انتهای کار نیز مجددا بداهه ای مشترک از الکتریک پیانو و گیتار الکتریک می شنویم  که قطعه با یک پاساژ تمام می شود.کلیت قطعه زیباست فقط اگر این تکرار نبود.

 

  • حرفهای شخصی/  ترانه سرا : اندیشه فولادوند / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

صدای بر هم کوبیدن دست آغازگر ریتمِ قطعه است.  Elec Piano و گیتار هم به همراهی ریتم می آیند. خواننده روی این ترکیب مشغول خواندن است:  یه سری حرفای شخصی ....بعداز اتمام جمله ی اول با یک پاساژ، درام همان ریتم دست را ادامه می دهد.  فرم قطعه تا اینجا فرم زیبایی است. به ترجیع بند می رسیم که با Power Chord و گیتار Steel  همراهی می شود: من به سبک خودم این بار...  بیمه می شم تو ترانه ... مجددا موسیقی بدون کلام قطعه را تا اینجا می شنویم با این تفاوت که گیتار الکتریک روی آن بداهه نوازی می کند. پس از این قسمت خواننده می خواند:  از همیشه عاطفی تر... مستقل شدی تو از من...  مجددا ترجیع بند و بداهه نوازی و سپس بازگشت به ابتدای قطعه. این قطعه هم اشکال قطعه اول را دارد. چرا که وقتی چیز جدیدی برای ارائه نیست، می بایست از زمان آهنگ کم کرد تا جذابیت کار حفظ شود و مخاطب دوست داشته باشد یک بار دیگر قطعه را گوش کند.

 

  • کافه بهشت /  ترانه سرا : حسن علی شیری / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

قطعه با صدای پیانو و تمی رومانتیک آغاز می شود. صدای استرینگ و ریتم اورتور قطعه را به پایان می برند. خواننده می خواند : احساس می کنم تو رو از پشت این همه سکوت...قطعه با متانت خاصی پیش می رود و در لابلای صدای خواننده آرپژ های گیتار حس خوبی ایجاد می کند. جمله ی ملودیک بعد بلافاصله بعد از  همین قسمت است که خواننده می خواند: وقتی نگاهم می کنی ... خورشید تکراری میشه... ملودی این قسمت هوشمندانه ساخته شده است. چرا که پله پله ما را به قسمت اوج که همان ترجیع بند است می رساند. خواننده در این قسمت می خواند:  حوا تویی هرجا تو باشی بهشته... سیبی که چیدی ابتدای سرنوشته... مجددا PowerChord و ریتم بستری کاملا مناسب برای ترجیع بند است. پس از این قسمت فرودی جالب داریم که این قسمت هم هوشمندی تنظیم کننده را می رساند. صدای پیانو و ابوا و ساز کوبه ای تصویری از بهشت را به شنونده می دهد که خیلی زود با آکسان های گیتار الکتریک و تاکید های زیبایش  که نشان از حسرت  پنهان شده در متن ترانه است کمی موسیقی بالاتر می آید و مجددا صدای ناقوس و پیانو و ویلنسل مجددا احساس تمام شدن و تراژیکی را به شنونده القاء می کند. مجددا خواننده می خواند : چیزی بگو بانوی من کلافه ام از این سکوت... خواننده هم بخوبی در انتقال مفاهیم مستتر در ترانه  ایفای نقش می کند. و خیلی درگیر ایجاد لحن های متفاوت نشده است. باز با همان سیر پله ای ملودی را طی می کنیم و به ترجیع بند می رسیم و در ادامه مجددا بداهه نوازی های گیتار الکتریک را می شنویم که در قسمت پایانی هم قطعه ملودی کوتاهی پایان بخش آهنگ است. این قطعه با وجود تکرار جزو قطعات خوب این آلبوم است.

 

  • کارتن خواب /  ترانه سرا : مهدی ایوبی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

 قطعه با صدای Pad  نوایی گیتار الکتریک که بصورت نرم و خزنده اورتور را  به صدای خواننده تحویل می دهد : از بس رو کارتن خوابیده، از تخت می ترسه... تک جمله های کوتاه از گیتار الکتریک لابلای ملودی خواننده فضاهای خالی را پر می کند. تا اینجای کار همه چیز بامتانت پیش رفته . گیتار الکتریک ملودی خواننده را تکرار می کند. در قسمت دوم خواننده با همراهی پیانو می خواند :  چند ساله از هیچ کس دلش پر نیست. در ضمن گام انتخاب شده برای این قطعه نکته ی جالبی برای من دارد. چرا که این گام مدلی از گامهای فریژین و لیدین با فضاهای اساطیری است و آهنگساز با انتخاب این تنالیته، سعی کرده شخصیت قهرمان به  سوژه اش یعنی همان کارتن خواب بدهد. در ادامه مجددا به ایتدای قسمت خواندن باز می گردیم. این بار با همراهی ویلنسل. در قسمت بعد ریتم هم به ملودی بداهه ی ای که همان آکوردهای تاکید می کنند اضافه می شود. کماکان تا قسمت : با برفی که چند وقته بی وقفه... می شینه رو موهاش... ملودی جدیدی نمی شنویم ولی از این قسمت دو جمله ی جدید به ملودی اضافه می شود و باز هم به قسمت ترجیع بند خواندن باز می گردیم. در اواخر قطعه با کمی سکوت و فضاسازی مجددا به ترجیع بند باز می گردیم. این بار کنتراست بیشتری را از سایر قسمت های آهنگ شاهد هستیم. یک  Hard Rock با اصالت.. صدای خواننده هم در اوج روی این قسمت حس بهتری به شنونده می دهد. این قطعه، قطعه ای کم ملودی بود با زمانی زیاد که  با هم در تناقض بودند.

 

  • بدون تو هیچم /  ترانه سرا : آرش زمانیان / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : آرش زمانیان

ملودی گیتار الکتریک روی ریتم Bossanova شیرینی خاصی به ابتدای قطعه می دهد. با اینکه اورتور کمی طولانی است اما جذابیت دارد و خسته کننده نیست. در ادامه گیتار سیم فلزی و Mute گیتار الکتریک ملودی را همراهی می کنند. تا جایی که خواننده می خواند: بدون تو هیچم... قسمت دوم ملودی هم بهمین شکل ادامه دارد و گیتار الکتریک در لابلای جملات جوابهای کوتاهی به خواننده می دهد. به ترجیع بند می رسیم که خواننده دقیقا همین ملودی را اکتاوی بالاتر اجرا می کند. بعد از ترجیع بند ملودی زیبایی را می شنویم که بداهه نوازی گیتار الکتریک وصل می شود. بعد از ملودی مجددا خواننده می خواند : بدون تو هیچم یه درد تو دردم.... اینجا کمی ملودی نسبت به ملودی ابتدای قطعه تغیر دارد. و مجددا ترجیع بند و ملودی و بداهه نوازی..

 

  • کافه رویا /  ترانه سرا : علی کمارجی نژاد / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

ملودی با سیکل آکوردی جذاب شروع می شود که در ادامه ملودی آشنای گیتار را می شنویم .  پس از اورتور خواننده می خواند : کافه ی خاطره بازی پره از قصه و رویاست...  شروع درستی دارد و قطعه از ابتدا با آرپژ گیتار شروع می شود و بتدریج ریتم و باس هم به قطعه اضافه می شود. مجددا خواننده پس از ملودی شیرین گیتار می خواند : یکی زخمی رفاقت با یه سینه ی پر از خون... این قسمت با یک سکوت و صدای خواننده که در اوج باقی می ماند بخوبی در ادامه به پاساژ  به ترجیع بند می رسد : داره پیرت می کنه... غبار سرد خاطره... Power Chord و Drum هیجان خوبی را برای این قسمت ایجاد کرده است و کنتراست خوبی را بین ترجیع بند و قسمت های دیگر می بینیم. این قطعه به لحاظ فرم دقیقا یک تکرار دارد که بعد از ترجیع بند مجددا به ابتدای قطعه باز می گردیم ( البته به لحاظ ملودی و تنظیم )  و قطعه با متن جدیدی مجددا تکرار می شود.

 

  • وقتی تو رفتی /  ترانه سرا : رضا یزدانی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

صداهای انتزاعی و گیتار الکتریک فضای ابتدای قطعه را می سازند. ریتم به قطعه اضافه می شود و همچنان بداهه نوازی های گیتار الکتریک که همگی قطعه را برای شروع آماده می کنند: گلدونای توی خونه پوسید... ریتم قطعه یک ریتم دهه ی هشتادی راک است که بخوبی هم اجرا می شود. قطعه اینقدر خوب پیش می رود که  متوجه نمی شویم ترجیع بند را هم شنیده ایم : وقتی تو رفتی...   انتخاب تنالیته ی ایرانی برای این قسمت انتخاب درستی بود و گویای متن ترانه است. در ادامه هم مجددا تکرار فرم قطعه را داریم که با آکومپانیمانی متفاوت از قبل  اجرا می شوند.

 

  • سینما /  ترانه سرا :  حسن علی شیری / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : میلاد عدل

اورتور با صدای گیتار الکتریک و Pipe Organ آغاز می شود که بتدریج ریتم جانداری قطعه را پشتیبانی می کند.  این قطعه که ادای دینی به سینماست بخوبی حق مطلب را ادا می کند. البته نباید از سوژه ی متن ترانه هم بگذریم که در نوع خود خاص و منحصر بفرد است. البته این نکته در انتخاب اکثر ترانه های احساس می شود. مقدمه ی ترانه بستری برای شنیدن حرف اصلی قطعه است که ترجیع بند می باشد:  توی درام زندگی بگو که نقش ما چیه؟ کی آخرین کاتو می گه.. سناریو دست کیه؟ که البته در این قسمت بنظر من می بایست عناصر دیگری به قطعه اضافه می شد که  ترجیع بند بودن قطعه به لحاظ موسیقیایی هم احساس  می شد. البته ملودی ترجیع بند زیباست و فقط کمبود چیزی مثل Power Chord در ترجیع بند احساس می شود.

 

  • آدم یه جاهایی رو مجبوره /  ترانه سرا : مهدی ایوبی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : میلاد عدل

قطعه از فضایی انتزاعی آغاز می شود  که با آرپژ پیانو آرایش شده است. ملودی روی این فضا هم زیباست و من را به یاد قطعه  Nothing Else Matters  از متالیکا می اندازد. خواننده می خواند : اشکاتو کی میشمره وقتی که .. در این قسمت آرپژ گیتار و باس خواننده را همراهی می کند. مجددا به همان ملودی زیبا باز می گردیم. این بار خواننده با ملودی  جدیدتری و با عنصر اضافه شده ی ریتمیک می خواند :  امروز اگه از من جدا باشی ... دلواپس فردای تو نیستم... بعد از این قسمت با یک پاساژ زیبا وارد ترجیع بند پر هیجان می شویم که آرپژ گیتار الکتریک Distortion  فرم جذابی به  قطعه  می دهد. مجددا در انتهای ترجیع بند قطعه کاملا فرود آمده و کنتراست زیبای به آهنگ می دهد. ترانه هم ترانه ی اثرگذاری است. خواننده در این قسمت هم سعی کرده حس و حال واقعی تری به صدای خود بدهد که  بنظر من اجرای این قطعه از لحاظ خوانندگی تا اینجا بهترین بوده است.

  

قطعه با صدای شب و جیرجیرک آغاز می شود که بتدریج نجوای گیتار الکتریک  در این صدا  شکل پیدا می شود. کم کم گیتار سیم فلزی هم ریتم قطعه را به ما معرفی می کند. کماکان گیتار الکتریک تک جمله های شیرینی می نوازد. خواننده می خواند : ساعتا رو به عقب برگردون.... کماکان Pad  گیتار خواننده را همراهی می کنند باس هم در قسمت دوم به قطعه اضافه می شود. تا اینجا که خواننده می خواند :  من هنوز زخمی خاطره ام... جز تو هیچ کس رو دلم مرهم نیست. اینجا لحن ملودی عوض می شود و چیز جدیدی می شنویم . بعد از این قسمت با سکوتی چند ثانیه ای شکل جدیدی از تنظیم می شنویم. ریتم و گیتار و باس ملودی این قسمت را بگوش می رسانند : نمی شه زمین خورد و گریه نکرد... این قسمت پر حرکت  با ملودی زیبایی  به پایان می رسد و فرود می آییم و حالا مجددا خواننده می خواند: می دونم همیشه بدهکارتم... در انتها هم با بداهه نوازی  گیتار الکتریک قطعه به پایان می رسد. این قطعه هم زمان بسیار بیشتری از تحمل شنونده دارد.

 

  • چمدون /  ترانه سرا : علیرضا باران و پویان بوترابی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : میلاد عدل

قطعه با آرپژی تعلیقی از گیتار آغاز می شود که  صدای Pizzcatto شکل جدیدی به قطعه داده است.  خواننده می خواند : کمک کن ببندم چمدونمو.... فضای مرموز گیتار بسیار دلچسب است و شنونده را بدنبال خود می کشاند. قطعه ادامه پیدا می کند اینبار بجای گیتار با صدای الکترونیک آرپز ابتدایی را می شنویم. تا  جائیکه  سکوت و صدای رعد وبرق  و پاساژ ما را وارد فضای کاملا متمایز از قسمت قبلی می کند که در نوع خود جالب است چرا که اورتور جدیدی می شنویم و سپس خواننده می خواند : کجای این دنیا میشه که با تو آروم بگیرم . گیتار الکتریک هم با آرپژ مقطع خود ریتم را پشتیبانی می کند. بعد از این قسمت چند میزان گیتار ملودی می نوازد و سپس مجددا همین بخش را با متن جدیدتری می شنویم.  سپس فرودی ناگهانی و خواننده با صدایی شبیه به پچ پچ می خواند : توسینه ی من یه نفس دیدن تو یک دم شده... در ادامه میزان بندی تغییر می کند و  با ریتمی جدیدتر خواننده می خواند : دنیا حریمی نداره دور دلت خط می کشم .. در این قسمت احساس می شود که تنظیم بخوبی صدای خواننده را پشتیبانی نمی کند و  قطعه شکل کلاژ بخود گرفته است و ما از قسمت های وسط قطعه کاملا  قطعه را از دست می دهیم و موجه می شویم با بداهه نوازی و بده بستان ریتم و گیتار و باس که اصلا کار مناسبی نبود. یکی از اشکالات اساسی این کار زمان بسیار زیاد آن است. بنظر شاید اگر این قطعه در آلبوم نبود بهتر بود.

 

  • ببار برایم /  ترانه سرا : گلبرگ شعبانی / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : بهروز پایگان

قطعه با اورتوری در سبک فلامینگو نواخته می شود که در پس زمینه اصواتی مبهم بگوش می رسد. ملودی گیتار با ترمولو ها شکل رمانتیکی به قطعه داده است. ولی باز هم مشکل زمان!  که بیشتر از یک دقیقه و نیم ادامه دارد تا خواننده بخواند : ببار برایم.... کماکان سبک قطعه فلامنیگو است. با این مقدمه قطعه وارد جایگاه اصلی خود می شود و با ملودی گیتار و همراهی ریتم و کاخون و Shaker که از عناصر اصلی قطعات  اینچنینی است مجددا خواننده می خواند : ببار برایم... به لحاظ ملودیک چیز جدیدی نمی شنویم فقط متن ها جدید می شوند. قطعه با همین ساختار ادامه پیدا می کند و در انتها هم مجددا گیتار اسپانیولی با ملودی زیبایی قطعه را به پایان می رساند.

 

  • چرا یادم نمی آد؟ /  ترانه سرا :  حسن علی شیری / ملودی : رضا یزدانی / تنظیم : میلاد عدل

قطعه با صدای Pad   پیانو الکتریک  فضایی خلسه آوری را ایجاد می کند. گهگاهی تک جمله هایی از گیتار الکتریک فضا را  زیبا تر می کند.  خواننده می خواند : نمی دونم چرا یادم نمی اد... کجا دستای ما باهم گره خورد... کشدار بودن ملودی تمرکز بهتری برای شنونده ایجاد می کند. این قطعه کاملا مدرن  تنظیم شده است و درگیر راک بودن نیست. برخلاف قطعات قبلی که ظاهر متن مهم تر از ملودی بود. اینجا بیشتر به ملودی و احساس اهمیت داده شده است. در ادامه ریتم به قطعه اضافه می شود و  گیتار الکتریک بداهه نوازی زیبایی می کند که به اندازه است. تا اینجا همه چیز خوب پیش می رود تا اینکه  بعد از سکوتی شکل قطعه عوض می شود و  خواننده می خواند:  نمی دونم چرا سرگیجه دارم... باز گیتار Distortion در پس زمینه آرپژ  می زند. در این قسمت روی تنظیم نمی توان اسم خاصی گذاشت و بهیچ وجه  اورجینالیته ی ابتدای قطعه را ندارد. در انتها هم باز  به ابتدای قطعه باز می گردیم که این بار با ریتم و گیتار الکتریک  همراهی می شود و همچنان زیباست. ولی قسمت وسط قطعه وصله ی نچسبی است برای این قطعه.

  

نکات پایانی

رضا یزدانی، تک ستاره آسمان راک موسیقی ایران است. او تلاشش زیادی برای جا انداختن لحن و سبک خودش کرده است  که امروز می توان گفت در راه خود موفق بوده است. آلبوم ساعت فراموشی ادامه ی راهی است که او در ساعت 25 آغاز کرده است.  آلبوم های قبلی او هرچند که راک هستند ولی طعم و لهجه ی این دو آلبوم را ندارند. او هم اکنون با حضوری موازی در سینما و موسیقی توانسته طرفداران بسیاری برای خود داشته باشد. نکته ی دیگری که در مورد رضا یزدانی می توان گفت این است که آلبوم هایش همیشه رو به رشد هستند و همیشه در حال پیشرفت دیده می شوند. این نکات در مورد خودِ رضا یزدانی بود و حال  نکاتی درباره ی آلبوم ساعت فراموشی :

  • اولین نکته در مورد حجم صداها و میکس گرم  و دلنشینی است که این آلبوم را از سایر آلبوم های امسال متمایز می کند. و همین نکته یکی از دلایل شنیدنی بودن این کاراست.
  • اشکال اساسی در این آلبوم، نداشتن فرم مناسب برای تنظیم است. ضمن اینکه تنظیم ها، تنظیم های خوب و جذابی است. اما چند اشکال در تقریبا همه ی قطعات بچشم می خورد که زمان زیادِ قطعات. و بداهه نوازی های بیش از اندازه از مهمترین آنهاست.

شنونده نیاز به ثبات و وحدت موضوعی دارد که  این بداهه نوازی ها ( که اتفاقا بعضی جاها بسیار بجا و دلچسب است) باعث شده کمی ساختمان کار و طراحی ملودی ها به چشم نیایند وحتی احساس شود که ملودیی ثابتی درکار نیست و همه چیز اتفاقی حین ضبط پیش می رود.

دست اندرکاران آلبوم می بایست بدانند که دوران قطعات 6 و 7 دقیقه و حتی 5 دقیقه ای هم به پایان رسیده و گزیده گویی رسم دوران امروز است. حال اگر در این مدت زمان زیاد اتفاق جدیدی بیفتد که باز قابل درک است. اما تقریبا همه ی قطعات به لحاظ ملودیک دوباره از اول تکرار شده اند و این متن ترانه بوده که جدید بوده و خوانده شده. به اعتقاد من تعادلی باید پیدا کرد بین  مقدار متن ترانه و زمان قطعه. چرا که این عنصر ممکن است تاثیر روی مخاطبانی که بیشتر قشر جوان هستند که با سرعتِ خودشان همه چیز را می بینند، داشته باشد.

  • احساس می شود خواننده در اکثر جاها از پس خواندن بر آمده. البته این راهم باید گفت که هنوز هم کسی در سبک راک داخلی وجود ندارد که بتوان با او قیاس کرد. اما خواننده در تحریر روی هجاهای " او و اُ" مشکل دارد.
  • ملودی ها  کمی یک شکل هستند و کاش چند قطعه از دیگر آهنگسازان هم استفاده می شد که این یکنواختی زیاد بچشم نیاید.
  • باتمام این تفاسیر آلبوم ساعت فراموشی جزو بهترین آلبوم های امسال است و  تفاوت بسیاری با تب زدگان سبک های هاوس و ترنس دارد که امروزه احساس می شود که انگاری تنها موسیقی یعنی همین دو سبک!
  • به رضا یزدانی تبریک می گویم برای سرسختی و تلاشش در مسیری که پیش رو دارد. البته که او توانسته تا کنون مسیر زیادی را برای خود هموار کند. کما اینکه بدون حضور یغما گلرویی در این آلبوم حدس بر این بود که این آلبوم موفق نخواهد بود ولی رضا یزدانی نشان داد که شخصیت و تفکر خود را در موسیقی پیدا کرده و می تواند حرفهای خود را با قلمهای دیگری نیز بزند. او خواهد درخشید اگر به همین منوال کار خود را ادامه دهد.
  • به بهروز پایگان و میلاد عدل هم باید تبریک گفت که بار تنظیم بیشتر قطعات را بدوش کشیده است.او راک را خوب می فهمد. علیرغم اشکالات کلی که در بعضی قطعات وجود دارد،( مثل زمان زیاد آنها ) اما قطعات آبرومندانه تنظیم  و میکس شده اند.
  • به نظر من قطعات کافه بهشت، کافه رویا، آدم یه جاهایی رو مجبوره، بانوی من، ببار برایم، جزو قطعات خوب این آلبوم بودند.
/ 2 نظر / 82 بازدید
آمد

نقد جالبي بود بخصوص كه در نقدت از جاي جاي موسيقي شناسي هم نشات گرفته بود .

فرهاد

وب خوبی داری به ما هم سر بزن